سرای دودر

سرای دودر. [ س َ ی ِ دُ دَ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از دنیا : دویست و پنجه و سه سال کرد عمر چو هود بدست مرگ زبون شد در این سرای دودر. ناصرخسرو.