سراوان

سراوان . [ س َ ] (اِخ ) شهرستان سراوان یکی از شهرستانهای استان هشتم و محدود است از شمال و خاور و جنوب خاوری به مرزپاکستان، از طرف جنوب و باختر به شهرستان ایرانشهر، از شمال باختری به شهرستان زاهدان . این شهرستان چهار بخش بشرح زیر دارد: ١ - بخش حومه : شامل ٤ دهستان و٨٨ آبادی و جمعیت آن ٢٢٠٠٠ تن است . ٢ - بخش سوران : شامل ٥ دهستان و ٤٨ آبادی و جمعیت آن ٩٥٠٠ تن است . ٣- بخش جالق : شامل یک دهستان و ٢٠ آبادی و جمعیت آن ١٢٥٠٠ تن است . ٤ - بخش زابلی : شامل یک دهستان و ٢٨ آبادی و جمعیت آن ٤٠٠٠ تن است . بنابر آمار فوق شهرستان سراوان از ٤ بخش و یازده دهستان و ١٨٤ آبادی بزرگ و کوچک تشکیل شده و جمعیت آن ٤٨ هزار تن است . یکی ازبخشهای چهارگانه ٔ شهرستان سراوان که قسمت مرکزی آن بشرح زیر است : از شمال به بخش جالق و از خاور و جنوب خاوری به مرز پاکستان و از طرف جنوب و جنوب خاوری به بخش سیب سوران و از طرف باختر به بخش خاش از شهرستان زاهدان محدود است . منطقه ٔ این بخش از دو قسمت تشکیل میشود: قسمت اول کوهستانی که همان دهستان بم پشت است که تمام آبادیهای آن در دره های کوهستانی واقع شده است . قسمت دوم دهستانهای اسفندک و حومه است که در جلگه واقع شده است . رودخانه های این بخش آب دائم ندارد و بزرگترین رود آن رود ماشکید است که از بخش سیب سوران سرچشمه گرفته پس از عبور از شمال دهستان بم پشت وارد خاک پاکستان میشود. بخش مرکزی شهرستان سراوان از چهار دهستان بشرح زیر تشکیل میشود: دهستان حومه دارای ١٠٠٠٠ تن جمعیت و ٢٨ آبادی است . دهستان کوهک دارای ١٠٠٠ تن جمعیت و ٣ آبادی است . دهستان اسفندک دارای ٥٠٠ تن جمعیت و ٤ آبادی است . دهستان بم پشت دارای ٥٥٠٠تن جمعیت و ٥٢ آبادی است . مرکز بخش دارای ٢٠٠٠ تن جمعیت و یک آبادی است . بنابر آمار فوق این بخش از چهار دهستان و ٨٨ آبادی کوچک و بزرگ تشکیل شده و جمعیت آن ١٩٠٠٠ تن است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٨).

سراوان . [ س َ ] (اِخ ) دهی است جزء دهستان سنگر کهدمات بخش مرکزی شهرستان رشت . دارای ١٤١ تن سکنه است . آب آن از نهر گلی رود که از سفیدرود منشعب میشود تأمین میشود. محصول آن برنج، باقلا و شغل اهالی زراعت و زغال فروشی است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٢). نام ناحیتی است از آنسوی رودیان به گیلان . (حدود العالم ).