سرافرازی

سرافرازی . [ س َ اَ ] (حامص مرکب ) فخر. بزرگی . شرف : که چندان سرافرازی و دستگاه بزرگی و اورند و فر و کلاه . فردوسی . نبشتن بیاموختش پهلوی نشست و سرافرازی خسروی . فردوسی . ایا بزرگ و سرافراز مهتری کت هست نه در بزرگی یار و نه درسرافرازی . سوزنی . ره و رسمی چنین بازی نباشد برو جای سرافرازی نباشد. نظامی . بنده را بر خط فرمان خداوند امور سر تسلیم نهادن ز سرافرازی به . سعدی . سرافرازی مرد چندان بود که گلدسته ٔ عمر خندان بود. امیرخسرو دهلوی . ای ز قدت جمله سرافرازیم وقت بشد باز که بنوازیم . حافظ حلوایی .