سراسکند
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سراسکند. [ س َ اِ ک َ ] (اِخ ) نام یکی از بخشهای شهرستان تبریز که در جنوب خاوری تبریز و دامنه ٔ شرقی کوه سهند واقع است . آب قراء بخش از رودخانه های محلی که تعدادش تا هشت میرسد و عمده ترین آنها از قرانقوچای میباشد تأمین میشود. محصول عمده ٔ بخش غلات، حبوب، سردرختی است . از لحاظ تقسیمات اداری چنین است : ١ -حومه ٔ بخش که از ٥٤ آبادی تشکیل شده و دارای ٢٦٣١٥ تن جمعیت است . ٢ - دهستان آتش بیگ که از ١٧٦ آبادی تشکیل شده و دارای ١٤٩٢٢ تن جمعیت است . مرکز بخش قصبه ٔکوچک سراسکندخان و قراء مهم آن ذوالبین، گنجینه کتاب، باباکندی، عزیزکندی، دمناب، وظیفه خوران، پاشابیک، سلوک میباشد. حومه ٔ بخش سراسکند از ٥٤ آبادی تشکیل گردیده که در حومه ٔ سراسکند واقع شده اند و مهمترین آنها داش بلاغ، وظیفه خوران، باباکندی، ذوالبین، دمناب وعلی آباد میباشد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٤).