سراجو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سراجو. [ س َ ] (اِخ ) نام یکی از دهستانهای مرکزی شهرستان مراغه که در شمال و خاور بخش واقع شده است و آب قراء دهستان از رودخانه های صوفی چای، مردق چگان، لیلان، و قنوات و چشمه ها تأمین میگردد. محصول عمده ٔ آن غلات، حبوب، پنبه، چغندر و باغات انگور فراوان است . دهستان سراجو از ١٠٨ آبادی بزرگ و کوچک تشکیل شده و مجموع نفوس آن در حدود ٤٦٢٦٠ تن است . و قراء عمده ٔ آن عبارت از صومعه ٔ پائین، گرمجوان، گل تپه، مرکز دهستان، ورجوی، آشان، اسفستانج، گهق میباشد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٤).