سراج حکاک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سراج حکاک . [ س ِ ج ِ ح َک ْ کا ] (اِخ ) اسم او سراج الدین و به سراجای حکا» مشهور است و در صنعت حکاکی خاتم مهارت خاص داشت . از شغل مزبور صاحب وقوف و به حسن اخلاق معروف بوده . از اوست : از ضعف بهر جا که نشستیم وطن شد از گریه بهر سو که گذشتیم چمن شد. (از آتشکده ٔ آذر چ شهیدی ص ١٨٢). وی در سنه ٔ ١٠٨٩ هَ . ق . به اصفهان درگذشته است . رجوع به الذریعة ذیل دیوان حکا» اصفهانی و تذکره ٔ نصرآبادی صص ١٤٣ - ١٤٤ شود.