سدید طبیب گیلانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سدید طبیب گیلانی . [ س َ طَ بی ب ِ ] (اِخ ) (مولانا...) پسر مولانا نعمت طبیب گیلانی است و پدرش یهود بود و بواسطه ٔ اختلاط بمرضای مسلمانان، مسلمان گشته . و سدید از درجه ٔ طبابت ترقی کرد و بمرتبه ٔ امارت رسید، و چون تخیل سلطنت کرد سر در سر سلطنت نهاد. و فی الواقع جوانی فاضل بود و شعر خوب میگفته . از اوست : زمان زمان ز تو دور افکند زمانه مرا جدا کند ز وصالت بدین بهانه مرا چه کینه بود ندانم زمانه را با من که دور ساخت از آن خاک آستانه مرا. (از مجالس النفائس ص ٣٨٤). و رجوع به مجمع الخواص ص ٢٨٥ شود.