سدفة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سدفة. [ س َ / س ُ دَ / ف َ ] (ع اِ) تاریکی بلغت تمیمیة. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (اقرب الموارد) (مهذب الاسماء). ◄ روشنایی بلغت قیسیه (از اضداد است ). (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (مهذب الاسماء). ◄ یا تاریکی با روشنایی در آمیخته چنانکه میان صبح و اسفار باشد. وقت سپیده دم . (مهذب الاسماء) (منتهی الارب ). ◄ پاره ای از شب . ◄ سیاهی شب . (منتهی الارب ).
سدفة. [ س ُ ف َ ] (ع اِ) در خانه یا درگاه . ◄ پوششی که بر دروازه سازند تا آن را از باران نگاه دارد. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ سیاهی شب . (اقرب الموارد).