سدف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سدف . [ س َدَ ] (ع اِ) تاریکی . ◄ روشنایی (از اضداد است ). ◄ صبح و برآمدن صبح . ◄ شب و سیاهی شب . ◄ میش . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ کالبد که از دور نماید. (منتهی الارب ). الشخص یری من بعید. (اقرب الموارد).