سدت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سدت . [ س ُدْ دَ ] (از ع، اِ) سدة. بیماریی که سبب بستن راه تنفس شود : مدتها در مضایق آن سدت و مفالق آن کربت بماندم . (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ص ١٧). رجوع به سدة شود. ◄ در خانه : و این حسنه با سوابق ایادی و عواطف و سوالف عوائد و عوارف که در مدت عمر از ساحت جلال و سدت انعام و افضال او یافته ام مضاف کردم . (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ص ٨). رجوع به سدة شود.