سخو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سخو. [ س َخ ْوْ ] (ع مص ) خاکستر آتش از دیگدان بیرون کردن تا جای آتش فراخ شود. (المصادر زوزنی ). افروختن آتش را زیر دیگ به بیرون آوردن خاکستر از دیگدان، یا عام است . (منتهی الارب ). رجوع به سَخْی شود.
سخو. [ س َ خ َ ] (اِخ ) تلفظ عربی زاخاو، مستشرق معروف آلمانی است . رجوع به زاخائو شود.