سخوط
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سخوط. [ س َ ] (ع ص )مکروه . (غیاث ) (آنندراج ). بدین معنی در اقرب الموارد و منتهی الارب مسخوط آمده است . ◄ در بیت زیر بمعنی نفرین شده و ملعون آمده است : همچنان کَاصحاب فیل و قوم لوط کردشان مرجوم چون خود آن سخوط. مثنوی .