سخدود

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

سخدود. [ س ُ ] (ع ص ) مرد تیزفهم . (منتهی الارب )(ناظم الاطباء): رجل سخدود؛ حدید. (اقرب الموارد).