سحرخوان

سحرخوان . [ س َ ح َ خوا / خا ] (نف مرکب ) خواننده ٔ سحر. بانگ کننده به وقت سحر. مجازاً، مؤذن . ♦ مرغ سحرخوان ؛ بلبل . هزار. ۩ خروس : تا مگر یک نفسم بوی تو آرد دم صبح همه شب منتظر مرغ سحرخوان بودم . سعدی . رجوع به ترکیبات مرغ شود.