سحبل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سحبل . [ س َ ب َ ] (ع ص، اِ) دلو بزرگ . (منتهی الارب ). دلو ضخیم . (اقرب الموارد). ◄ سوسمار کلان و ضخیم . ◄ خیک فراخ . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). مشک بزرگ . (مهذب الاسماء). ◄ شکم بزرگ . (منتهی الارب )(لسان العرب ) (اقرب الموارد). ◄ رودبار فراخ . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (مهذب الاسماء).
سحبل . [ س َ ب َ ] (اِخ ) موضعی است در دیار بنی حارث بن کعب، و جعفربن علبه ٔ حارثی را در آن موضع بابنی عقیل واقعه ای است . رجوع به معجم البلدان شود.