سجوم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سجوم . [ س َ ] (ع ص ) چشم راننده ٔ اشک . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ ابر راننده ٔ باران . (منتهی الارب ).
سجوم . [ س ُ ] (ع مص ) روان شدن اشک . (منتهی الارب ). روان شدن اشک، اندک یا بسیار. (اقرب الموارد). رفتن اشک . (تاج المصادر بیهقی ). ◄ روان کردن ابر باران را. (از اقرب الموارد).