سجلة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سجلة. [ س َ ل َ ] (اِخ ) چاهیست که هاشم بن عبدمناف آن را کند، و اسدبن هاشم آن را به عدی بن نوفل بخشید. خالدة بنت هاشم گفته است : نحن وهبنا لعدی سجلة تروی الحجیج زغلة فزغلة. و گفته اند قصی آن را کنده است . (از معجم البلدان ).