سجسج

سجسج . [س َ س َ ] (ع ص، اِ) زمین هموار خوش نه درشت نه نرم . ◄ مابین طلوع فجر تا طلوع آفتاب . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ هوای خوش نه سردو نه گرم . (منتهی الارب ). هوای معتدل نه گرم و نه سرد. (مهذب الاسماء): صفة الجنة و هوأها السجسج و کذا ظلل الجنة سجسج ؛ ای معتدل لا حرّ و لا قر، و یوم سجسج ؛روز نه سرد و نه گرم . (منتهی الارب ). گویند: یوم سجسج ؛ که نه گرم آزار دهنده باشد و نه سرد : او قال للریح وَهْی َ تعصف کن علی الوری سجسجاً لما عصفا. (سندبادنامه ص ٦٧). نمیرک سلسال و ظلک سجسج . (از محاسن اصفهان ص ١١٦).