سجده بردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سجده بردن . [ س َ / س ِ دَ / دِ ب ُدَ ] (مص مرکب ) سجده کردن . سجده آوردن : سجده بردش نگار سیم اندام باد عاشق بشرط خویش تمام . نظامی . بفرمانبری شاه را سجده برد پذیرفته ها را به قاصد سپرد. نظامی . نه پی در جستجوی کس فشردم نه جز روی تو کس را سجده بردم . نظامی .