ستیهنده

ستیهنده . [ س ِ هََ دَ / دِ ] (نف ) نافرمان و سخن ناشنو. (برهان ). بی فرمان . (جهانگیری ). ◄ ستیزه کننده . (برهان ) (آنندراج ). لجوج . (منتهی الارب ). عنید. عنود. (ربنجنی ) (دهار) : بحیله چو روبه فریبنده بود بکینه چو تیر ستیهنده بود. بوالمثل بخاری . ◄ فریاد زننده . (برهان ).