فرهنگ لغت

ستن آوند

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

(سُ تُ وَ) (اِمر.) = ستناوند. استوناوند. ستاوند. ستافند:<BR>۱- بالا خانه‌ای که پیش آن مانند ایوان گشاده بود.<BR>۲- بالاخانه.<BR>۳- صفة بلندی که سقف آن را بر ستونی افراشته باشند.<br>

معنی ستن آوند | فرهنگ لغت