ستایشگاه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~.) (اِمر.)<BR>۱- محل ستایش.<BR>۲- بخشی از قصیده و غزل که شاعر در آن از نسیب و تشبیب به ستایش ممدوح گریز زند، شریطه، مخلص. (?(ستایشگر (~. گَ) (ص فا.) ستایش کننده، ستاینده، کسی که دیگری را بستاید.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~.) (اِمر.)<BR>۱- محل ستایش.<BR>۲- بخشی از قصیده و غزل که شاعر در آن از نسیب و تشبیب به ستایش ممدوح گریز زند، شریطه، مخلص. (?(ستایشگر (~. گَ) (ص فا.) ستایش کننده، ستاینده، کسی که دیگری را بستاید.<br>