ستاوه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(سَ وَ یا وِ) (اِ.) مکر، حیله.<br>
فرهنگ فارسی معین
(سَ وَ یا وِ) (اِ.) مکر، حیله.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ستاوه . [ س َ / س ِ وَ /وِ ] (اِ) مکر و فریب و حیله و خدعه . (برهان ). مکر.(اوبهی ) (جهانگیری ) (رشیدی ) (آنندراج ) : اندیشه از برای تو هر دم ستاوه ای . ؟ (از آنندراج ).