ستاله

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ستاله . [ س ُ ل َ / ل ِ ] (ع ص، اِ) بلایه و ردی از هر چیزی . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). الرذالة و النفایة من کل شی ٔ. (المنجد).