سبک سنگ

(~. سَ) (ص مر.)<BR>۱- بی وقار.<BR>۲- بی قیمت.<br>

(~. سَ) (ص مر.) ۱- بی وقار. ۲- بی قیمت.

سبک سنگ . [س َ ب ُ س َ ] (ص مرکب ) مرد سبکسار و بی ته و بی وقار و کم قیمت . سبکسر. (آنندراج ) (برهان ). جلف : پیری که بسالی سخن خام نگوید باشد برِ او خام و سبک سنگ و سبک سار. فرخی . ◄ آنچه یا آنکه وزنش کم باشد. کم وزن . سبک وزن : چو یاقوت باید سخن بی زبان سبک سنگ لیکن بهایش گران . ابوشکور. لعل با تیغ تو خزف رنگی کوه با حلم تو سبک سنگی . نظامی (هفت پیکر ص ٣٠).

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی