سبک رکاب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سبک رکاب . [ س َ ب ُ رِ ] (ص مرکب ) مرادف سبکپای . (آنندراج ). سریعالسیر در مسافرت . (ناظم الاطباء) : وی هرچند مبارز و سبک رکاب است بکدام گروه رسد و درماند. (تاریخ بیهقی ). به هر ترنمی از جای میرود دل ما سبک رکاب چو بوی گل است محمل ما. صائب (از آنندراج ).