سبک رفتار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سبک رفتار. [ س َ ب ُ رَ ] (ص مرکب ) سریعالسیر در مسافت . (ناظم الاطباء): هَماذی ّ؛ شتر تیزرو و سبک رفتار. (منتهی الارب ). ◄ آنکه دارای رفتاری سبک است . جلف : آه کز قامت چون تیر سبکرفتاران غیر خمیازه ٔ خشکی چو کمان نیست مرا. صائب (از آنندراج ). ◄ کوکب سیار را گویند چنانکه گران رفتار ستاره ٔ ثابت را و ثابت و سیار را فارسیان ستاره ٔ برجاوران گویند. (آنندراج ).