سبک داشت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سبک داشت . [ س َ ب ُ ] (مص مرکب مرخم، اِمص مرکب ) اهانت . مهانت . (صراح اللغة). استخفاف . توهین . تحقیر. تخفیف : رخص طلب کردن سبکداشت فرمان حق بود و دوستان حق ... فرمان دوستان را سبک ندارند. (هجویری ). و بواسطه ٔ ترک ادب موافقت زمان درویشان و سبک داشت نفس اولیأاﷲ از شرف صحبت ایشان محروم شد. (انیس الطالبین ص ٤٦). رجوع به سبک داشتن شود.