سبوکش

سبوکش . [ س َ ک َ / ک ِ ] (نف مرکب ) سبوکشنده . آنکه سبو کشد. حمل کننده ٔ سبو. آنکه سبو از جایی بجایی برد. ◄ شرابخوار : صد چو حاضر سبوکشان دیدم بر در دیر ساخته مأوی . ناصرخسرو. کعبه بزاهدان رسد دیر بما سبوکشان بخشش اصل دان همه ما و تو از میان بری . خاقانی . سبوکشان همه در بندگیش بسته کمر ولی ز ترک کله چتر بر سحاب زده . حافظ. نه من سبوکش این دیر رندسوزم و بس بسا سراکه در این کارخانه سنگ و سبوست . حافظ.