سبوغ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سبوغ . [ س ُ ] (ع مص ) دراز شدن بسوی زمین . (منتهی الارب ). ◄ تمام شدن . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (ترجمان ترتیب عادل بن علی ص ٥٢) (دهار). ◄ فراخ شدن نعمت . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (دهار) (ترجمان ترتیب عادل بن علی ص ٥٦).