سبوع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سبوع . [ س ُ ] (ع اِ) هفته . (منتهی الارب ). و یقال : طاف بالبیت سبوعاً؛ یعنی هفت بار. (منتهی الارب ). بعضی عرب آن را در ایام و طواف گوید. (اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سبوع . [ س ُ ] (ع اِ) هفته . (منتهی الارب ). و یقال : طاف بالبیت سبوعاً؛ یعنی هفت بار. (منتهی الارب ). بعضی عرب آن را در ایام و طواف گوید. (اقرب الموارد).