سبوحة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سبوحة. [ س َح َ ] (اِخ ) از اسماء مکه است . (معجم البلدان ) (منتهی الارب ). نامی است مکه را عمرهااﷲ. (مهذب الاسماء).
سبوحة. [ س َ ح َ ] (اِخ ) نام وادیی است که از نخله ٔیمانیه به بستان بن سامر عامر متصل میشود. (معجم البلدان ). وادیی است بعرفات . (منتهی الارب ) : قلت له یوماً ببطن سبوحة فی موکب زجل الهواجر مُبرد. ابن احمر (از معجم البلدان ).