سبقت گرفتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سبقت گرفتن . [ س ِ ق َ گ ِ رِ ت َ ] (مص مرکب ) پیش افتادن . پیشی گرفتن : زهق . زهوق . پیشی گرفتن بر دیگران . (منتهی الارب ) : ز همراهی نفس بیجاست منعم که من خویش از نفس سبقت گرفتم . مخلص کاشی (از آنندراج ).