سبزینه

(سَ نِ)۱ - (ص نسب.)منسوب به سبز، سبزرن گ، سبزگون.<BR>۲- (اِمر.) مادة سبزرنگی که در حفره‌های گیاهان موجود است و موجب سبزی اندام‌های گیاهان می‌شود، کلرفیل، خضرة الورق.<br>

(سَ نِ)۱ - (ص نسب.)منسوب به سبز، سبزرن گ، سبزگون. ۲- (اِمر.) ماده سبزرنگی که در حفره‌های گیاهان موجود است و موجب سبزی اندام‌های گیاهان می‌شود، کلرفیل، خضره الورق.

سبزینه . [ س َ ن َ / ن ِ ] (ص نسبی ) منسوب به سبز. از سبز. برنگ سبز. ◄ معشوق سبزرنگ . (غیاث ). معشوق سبزفام . (آنندراج ). گندم گون . گندمی : بهار من بت سبزینه ٔ شکفته رخ است مرا جز این نبود در جهان گمان بهار. ملا طغرا (از آنندراج ). کی شود دلچسب چون سبزینه ٔ فربه سرین گر کمرگاه صنوبر را سمن لاغر کند. ملا طغرا (از آنندراج ). ◄ (اِ مرکب ) کلروفیل . (فرهنگستان ).

سبزرنگ، سبزگون گندمگون کلروفیل

نام زنانه