سبزک
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(سَ زَ) (اِ.)<BR>۱- سبزه.<BR>۲- صراحی که از شیشة سبز ساخته باشند.<BR>۳- بنگ، حشیش. سبزه (سَ زَ یا زِ) (اِمر.)<BR>۱- چمن.<BR>۲- نوعی کشمش سبز.<BR>۳- گندم گون، کسی که رنگ پوستش اندکی تیره باشد.<BR>۴- گندم یا عدس که ایرانیان جهت پیشواز عید نوروز آن را رویانده و سبز میکنند، سبزة عید.<br>