سبای
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(سُ) [ تر. ] (ص.) سواری که مایحتاج خود را به فتراک بسته و مسلح و مکمل یراق میراند ؛ ~ سوار زبده سوار.<br>
فرهنگ فارسی معین
(سُ) [ تر. ] (ص.) سواری که مایحتاج خود را به فتراک بسته و مسلح و مکمل یراق میراند ؛ ~ سوار زبده سوار.