سباط
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سباط. [ س ُ ] (ع اِ) نام ماهی است که برومی سباط گویند وسباط پیش از آذر است . (از منتهی الارب ) : دو کانون و دو تشرین و پس آنگه سباط و آذر و نیسان ایاراست . (نصاب الصبیان ). فارسی آن شباط است . رجوع به شباط شود.
سباط. [ س َ ] (ع اِ) تب . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ).