ساوند
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ساوند. [ وَ ] (اِ) قافیه و وزن شعر. (ناظم الاطباء). مصحف «پساوند». ◄ در نسخه ٔ میرزا نام صفه ای باشد و در نسخه ٔ وفائی صفه باشد که سقف او را بیک ستون برافراشته باشند و در تحفه صفه ٔ بالا باشد یعنی رواق .
ساوند.[ وَ ] (اِخ ) ده کوچکی است از دهستان کوهبنان بخش راور شهرستان کرمان . واقع در ٣٨ هزارگزی شمال باختری راور و ٤ هزارگزی شمال راه فرعی راور بکوهبنان و دارای ٢ خانوار است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٨).