ساهف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ساهف . [ هَِ ] (ع ص ) سخت تشنه . (منتهی الارب ). ◄ تشنه یا آنکه او را در وقت جان دادن تشنگی غالب باشد. ◄ هلاک شونده . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ رجل ساهف الوجه ؛ گونه ٔ برگردیده روی . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).