سانتریول
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تِ رِ یُ) [ فر. ] (اِ.) ذرة مرکزی میان تن، میانک. (فره).<br>
فرهنگ فارسی معین
(تِ رِ یُ) [ فر. ] (اِ.) ذره مرکزی میان تن، میانک. (فره).
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سانتریول . [ یُل ْ ] (فرانسوی، اِ) دانه ٔ مرکزی که نزدیک به هسته میباشد نامیده میشد که امروز بجمیع کره ٔ هادی و جسم وسطی گفته میشود و لفظ سانتریول را بجای سانتروزوم قدیم وضع کرده اند. رجوع به سانتروزوم و رجوع به جانورشناسی عمومی فاطمی ص ١٣ و ٢٢ شود.