سامک
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مِ) [ ع. ] (ص.) مرتفع. (?(سامکات (مِ) [ ع. ] (اِ.)دو ستارة سماک رامح و سماک اعزل در صورتهای فلکی عوّا و سُنبله.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مِ) [ ع. ] (ص.) مرتفع. (?(سامکات (مِ) [ ع. ] (اِ.)دو ستاره سماک رامح و سماک اعزل در صورتهای فلکی عوّا و سُنبله.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سامک . [ م ِ ] (ع ص ) بلند از هر چیزی . (آنندراج ) (منتهی الارب ) (اقرب الموارد): سنام سامک ؛ کوهان بلند. (مهذب الاسماء).