سامرا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سامرا. [ م َرْ را ] (اِخ ) سامراء. سامره . سرمن رأی . نام شهری است بناکرده ٔ معتصم کذا فی القنیه . (آنندراج ) : خلافته علی الشرط ببغداد و سامرا فی صفر. (طبری از تاریخ سیستان ص ٢٣٥). و از سامرا خلعت برای وی آمد. (ذیل تاریخ سیستان ص ٢٣٨). رجوع به سامره شود.