سالب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سالب . [ ل ِ ] (ع ص ) تاراج کننده و رباینده و غارتگر. (ناظم الاطباء). رباینده . (غیاث از منتخب اللغات ). ◄ زیان رساننده . ◄ ماده شتر فرزند مرده یا آنکه بچه ناتمام افکنده باشد و جمع آن سَوالِب و سُلُب و سلب است . (ناظم الاطباء).