سالار مغنیان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سالار مغنیان . [رِ م ُ غ َن ْ نی ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) عنوان مزامیر ٦١ است و این لفظ در حبقوق ٣:١٩ مقصود اسباب موزیک تارداری است که عبرانیان بکار میبردند و بتوسط آن مزامیر را میسراییدند. اول سموئیل ١٨:٦ مزامیر ٢٨:٢٥ایوب ٣٠:٩ مزامیر ٧٧:٦ وابی ارمیا٣:١٤ مزامیر ٤ و ٦:٥٤ و ٥٧ و ٦٧ و ٧٦: به مغنیان منسوب اند. به کلمه ٔ موسیقی در همین کتاب (قاموس کتاب مقدس ) مراجعه شود.