ساغند
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ساغند. [ غ َ ] (اِخ )دهی از دهستان رباطات بخش خرانق شهرستان یزد، واقع در ٥٣ هزارگزی شمال خاوری خرانق، سر راه خرانق به ساغند، جلگه ای، و هوایش معتدل مالاریائی، و آبش از قنات و محصولش غلات است، ٢٧٦ تن سکنه دارد که به زراعت اشتغال دارند. راهش فرعی است . و یک زیارتگاه و پاسگاه ژاندارمری دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ١٠).
ساغند. [ غ َ ] (اِخ ) ده کوچکی است در بشرویه . رجوع به ساقند شود.