ساروج گر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ساروج گر. [ گ َ ] (ص مرکب، اِ مرکب ) آنکه ساروج را در بنا بکار برد. صاروج گر. ◄ آنکه با آمیختن آهک و خاکستر ساروج سازد.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ساروج گر. [ گ َ ] (ص مرکب، اِ مرکب ) آنکه ساروج را در بنا بکار برد. صاروج گر. ◄ آنکه با آمیختن آهک و خاکستر ساروج سازد.