ساده طور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ساده طور. [ دَ / دِ طَ / طُو ] (ص مرکب ) کنایه از آدمی بی تکلف . (بهار عجم ) (آنندراج ). صاف و صادق و بی ریا و راست و درست در هر کاری . (ناظم الاطباء).. ساده وضع : مروت ساده طورت کرد اما چه خود را خوب در کار تو کردم . ظهوری (از آنندراج ).