زیپت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زیپت . [ پ ِ ] (اِخ ) زی په تس (٣٢٧ - ٢٧٩ ق . م .). والی یا پادشاه بی تی نیه که استقلال این مملکت را در زمان جانشینان اسکندر حفظ کرد و شهری ساخت که موسوم به زی په تیه گردید و از حیث ثروت معروف بود. (تاریخ ایران باستان ج ٣ ص ٢١٥١، ٢١٦٦).