زیبگر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زیبگر. [ گ َ ] (ص مرکب ) از عالم ستمگر. (آنندراج ). زیبنده و آرایش کننده . (ناظم الاطباء) : مشاطه ٔ ولایتش ار زیبگر شود ز اعجاز عیسوی کند آرایش صنم . عرفی (از آنندراج ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زیبگر. [ گ َ ] (ص مرکب ) از عالم ستمگر. (آنندراج ). زیبنده و آرایش کننده . (ناظم الاطباء) : مشاطه ٔ ولایتش ار زیبگر شود ز اعجاز عیسوی کند آرایش صنم . عرفی (از آنندراج ).