زیبندگی
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(بَ دَ یا دِ)(حامص.)<BR>۱- شایستگی.<BR>۲- برازندگی.<br>
فرهنگ فارسی معین
(بَ دَ یا دِ)(حامص.) ۱- شایستگی. ۲- برازندگی.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زیبندگی . [ ب َ دَ /دِ ] (حامص ) برازندگی . سزاواری . (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). شایستگی . سزاواری . برازندگی . (فرهنگ فارسی معین ). شایستگی و لیاقت . (ناظم الاطباء) : بزرگی و شاهی و فرخندگی توانایی و فر و زیبندگی . دقیقی . انجم صفت دگرگرفته زیبندگیی ز سر گرفته . نظامی . ... یکی خوبرویی و زیبندگی . نظامی . ◄ پیرایش و زینت و آرایش . (ناظم الاطباء). ♦ زیبندگی بخش ؛ بخشاینده ٔ زینت و آرایش . (ناظم الاطباء).